Usuario anónimo ¿Quieres tener tu propio blog?
Crear blog gratis en OboLog

17 DE MAIO

por noelia
domingo, 18 de mayo del 2008 a las 00:13
guardado en

Hoxe foi 17 de maio o día das nosas letras, este ano nin os medios se fixeron moito eco desta celebración, pero o que mais me doe e que os galegos e galegas, día a día están a abandoar a nosa lingua a favor do castelan unha lingua allea que non ten as verbas suficientas para expresar a nosa alma, que nos ensucia a boca coas suas variedades mais pobres que non e nosa, en cambia deixamos unha lingua que nos viu nacer que nos ensinou o luscofusco das nosas vidas sempre coa tenrura propia dunha nai, que nos ensinou a sorrir e a chorar , a que nos deu forza para loitar, a que nos identifica como nacion , a que tantos anos estivo oprimida e agora volve a ter alma, volve a ser nosa, o que nunca nos poderan roubar e a alma de cada galego que se levanta nun aturuxo contra a veciña castela que morre cos ciumes pola nosa doce fala.NA GALIZA EN GALEGO. GALIZA CEIBE.

mi futuro en manos de la suerte

por noelia
sábado, 03 de mayo del 2008 a las 21:38
guardado en

hoy los estudiantes que vemos que faltan escasos días para la temida prueba de selectividad nos paramos a pensar si de verdad es tan necesaria, la selectividad supone una dura traba de acceso a la universidad.

pensamos que demostrar en 3 días lo aprendido durante dos años de trabajo supone una injusticia para los estudiantes. Jugar nos nuestro futuro en 3 días de exámenes bajo una situación de nerviosismo y presión es totalmente inadmisible teniendo en cuenta que de ello depende nuestro futuro estudiantil , laboral y social.

estamos combencidos de que la obtención del título de bachillerato es garantía suficiente de nuestros conocimientos

nuestro futuro no puede depender ni de la suerte ni del dinero por lo que creemos que la selectividad, que es un mero ejercicio memorístico sin valor pedagógico, no tiene cabida, pues el único uso que tiene es limitar el numero de alumnos al numero de plazas.

tener que pagar para demostrar en 3 días lo que ya nos reconocieron con el aprobado del bachillerato es un abuso de la sociedad capitalista en la que vivimos y creo hablar en nombre de la mayoría de los estudiantes cuando me opongo firmemente a esta ridícula prueba de acceso a los estudios universitarios( con cada vez menos plazas disponibles y de peor calidad)

hoy

por noelia
sábado, 03 de mayo del 2008 a las 21:00
guardado en

hoy

hoy es un día de esos difíciles, de esos en que la tristeza solo te deja ver lo malo que te rodea, uno de esos en que mirar lo que me rodea me da ganas de llorar....uno de esos días en que mi libertad ha sido encadenada por la amargura para no dejarme salir de mi jaula de cristal desde la que veo el mundo que gira a mi alrededor sin poder vivir mi propia vida, y el miedo me impide romper el cristal que me rodea, uno de esos en que tu me miras y en tus ojos veo una mezcla de dolor ,compasión y odio pero yo no quiero que sufras, no por mi, no merece la pena, yo no quiero que te compadezcas, no de mi, yo me metí en esta cárcel, yo no quiero que me odies, no a mi, yo soy tu guardián....hoy es de esos días que se me escapan las lágrimas sin poder evitarlo , de esos en que no soy capaz de concentrarme, de esos que necesito que alguien me abrace muy fuerte ....pero estoy sola

pensar

por noelia
sábado, 03 de mayo del 2008 a las 20:43
guardado en

pensar

Que fas cando te decatas de que estas soa...que fas cando te das conta que vives nunha mentira....cando todos os que te rodean non son quen ti pensabas....cando de repente daste de conta que todos cambiaron,que estas soa,que os teus amigos polos que tantas lagrimas verteches xa non son os teus amigos, cando o teu futuro co que tanto soñache deixa de ter valor, cando xa non sabes nin quen eres, cando te miras aos espellos e ves un estraño, cando choras e as bágoas xa che saen vermellas, cando sintes como se che desangra a alma, cando te das conta de que tes o corazón en anacos...que fas cando te decatas de que estas soa  

algo

por noelia
sábado, 03 de mayo del 2008 a las 20:21
guardado en

lonxe da verdade

ocultos o teu mirar

choras as túas dores

agochaste no teu pensar.

Soñas con non ser vencida

pois co paso dos anos

 soas cada vez mais tímida.

Vas de boca en boca pero eles querente enmudecer

pois es a lingua que canta as dores da nosa pel

Sobre el blog

Verbas no Vento

A triStezaA emPaña oS noSos ollOs e non veMos o que nos RoDea

Ver ficha del blog en OboLog

Login

Suscripción

Suscríbete al Feed RSS XML

También puedes suscribirte directamente con alguno de los siguientes enlaces:

  • Suscríbete en Bloglines
  • Suscríbete en Google